Roślinność Bieszczadzka
 
Bieszczady to przede wszystkim las. Zajmuje on ponad 70% powierzchni, gównie drzewa bukowe, mamy tutaj dużo Jodły,  Olszy Szarej, troszeczkę Świerka i sztucznie zasadzonych Sosen.
W Bieszczadach występują cztery piętra roślinności:
     Piętro pogórza: Występuje na podgórzu Bieszczadzkim a w głębi gór  tylko w dolinach rzecznych. Zjawiskiem szczególnym są torfowiska wysokie. Okres powojenny zmienił wygląd naturalnych Bieszczadów. Człowiek chciał zagospodarować je na swój sposób i efektem są jego wielkie porażki; jak choćby te z Tarnawy czy Tworylnego. PGR-y i IGLOPOL. 
     Piętro regla dolnego: zaczyna się powyżej 500m n p m, tam króluje Buczyna w niższych partiach z domieszką jodły i świerka. Charakterystyką lasów Bukowych w Bieszczadach jest brak poszycia leśnego. Runo leśne rozrasta się tutaj głównie wczesną wiosną, przed rozwojem liści na drzewach.
     Górna granica lasu: ten pas przebiega na wysokości 1100-1200m. (niżej niż w Tatrach o 400m, również niżej niż na Babiej Górze o 250m) Prawdopodobnie jest to oddziaływania suchych wiatrów południowych.
Przed samym pasmem połonin mamy skarłowaciałe drzewka bukowe, oraz zarośla olszy kosej i jarzębiny. W Bieszczadach nie występuje kosodrzewina, jedynie w okolicach Baligrodu, ale trzeba zaznaczyć że są one sztucznie wysiane
     Pasmo połonin: tutaj można się wygrzewać w trawach, a tam gdzie mniej słońca zaspokoić swoje podniebienia Borówkami. Natomiast na brzegach skalnych rozwijają się liczne gatunki alpejskie; kosztrzywa niska, turzyca skalna, szczaw alpejski,     .   
  
Bieszczadzkie Rezerwaty ścisłe
5 torfowisk; (Zakole, Łokieć, Dźwiniacz, Tarnawa, Litmirz,) 
5 leśne; ( Olszyna łęgowa, Hulskie, Sine Wiry, Cisy na Jaworze, Woronikówka,)
1 faunistyczny Krywe ochrona węża Eskulapa; 
1 florystyczny Olsza kosa w Stężnicy,
2 przyrody nieożywionej; (Jezioro Duszatyńskie, i Gołobrze)  

Zwierzęta w Biesach   I   Strona domowa